Herfst 2008

Jaaroverzicht

In de wereld
Op politiek gebied was de verkiezing van Barack Obama als de eerste zwarte president van de Verenigde Staten een historisch moment.

Lee Myung-bak treedt aan als president van Zuid-Korea.

Meer dan 60.000 mensen komen om bij een aardbeving in China met een kracht van 7,9. Het epicentrum ligt 90 km ten noordwesten van Chengdu.

Nederland
In Nederland speelden het invoeren van het rookverbod in de horeca en de zaak rond Joran van der Sloot een prominente rol in het nieuws.

Ook de Puttense moordzaak kreeg nieuwe ontwikkelingen.

Weer
Het jaar 2008 was in Nederland zeer warm, zeer zonnig en aan de natte kant. De jaargemiddelde temperatuur in De Bilt bedroeg 10,6 °C, tegen een langjarig gemiddelde van 9,8 °C. Hiermee was 2008 het twaalfde warme jaar op rij en het negende warmste jaar sinds de metingen in De Bilt.

Technologie
Op technologisch gebied waren de belangrijkste ontwikkelingen in 2008 de opkomst van cloud computing, social software en augmented reality. De lancering van het Android-besturingssysteem door Google markeerde het begin van een nieuwe era in de mobiele markt.

Muziek
Populair dit jaar waren Amy Winehouse met Valerie en Madonna met Give it 2 me. Lady Gaga brak dit jaar door met 2 singles: Just Dance and Poker Face.

Film
Dark Knight en Slumdog Millionaire zijn populaire films in dit jaar. WALL-E van Pixar won een Oscar voor beste animatie dat jaar.

Sport
In Peking of (Beijing) worden de Olympische Zomerspelen gehouden. Het EK wordt door Spanje tegen Duitsland gewonnen met 1-0.

Bronnen: Wikipedia, KNMI en NOS

Dagboekfragmenten

2 oktober 2008
Ergens in de trein tussen Delft en Schiphol. Het is zover Mar en de kinderen zijn gekust en ik zit in de trein voor het grote avontuur. Over 3 uur stijgen we op en dan kan ik niet meer terug, ook al zou ik dat niet willen. Annemarike zie ik bij een meetingpoint. Afgelopen dagen gemaild voor alle belangrijke dingen en hopelijk kan ze het werk allemaal losschudden. Uma heeft zich uitgesproken dat ze niet wil dat ik ga en waarschijnlijk vindt ze het echt erg, maar kan ze het ook niet goed uiten. Luuk heeft het geaccepteerd en zal het moeten gaan dealen met Mar. Verder zullen we het wel zien wanneer ik weer terug ben welk impact het daadwerkelijk op hen heeft.

We konden op tijd inchecken om vervolgens bijna 50 minuten in het vliegtuig te wachten om te vertrekken, ondanks verontschuldigingen en steeds opnieuw vermelding over verwacht vertrektijdstip werd er geen reden gegeven voor de vertraging. Vliegtuig viel tegen en de verwachting die KLM oproept heeft het niet waargemaakt. Onze speciale vega maaltijd was per ongeluk aan onze achterburen gegeven, waardoor we zowel de kip als rundermenu (rendang) kregen. Kip was iets vaags met rijst en worteltjes en de rendang met sperziebonen. Vlees was bij beide gerechten niet lekker, dus hebben vooral de groenten gegeten.

Vliegtuig van KLM
KLM

Na een fijne nacht (100x gedraaid, delen van mijn lijf die in slaap vielen zonder dat ik daarbij was) kwamen we aan in Seoul.

3 oktober 2008
Een bus naar Insadong en na enig twijfel welke uitgang te nemen. Bij Anguk vonden we ook snel Seoul guesthouse. Bleken we naast een slaapkamer ook een woonruimte te hebben. Er stond internet, airco, televisie en een koelkast. Klinkt heel luxueus wat het ook, maar de ruimte was er niet echt naar, alhoewel de ruimte ontzettend groot was. De badkamer was laag, gelukkig zijn we klein en past het net.

Nu zitten we in een kamertje wat prima is qua ruimte, maar waar een twijfelaar in staat. Ik lig nu op de vloer op wat dekens en m’n matje te schrijven, wat niet echt vlot, dus ga slapen.

4 oktober 2008
Naar de nonnen in Incheon en dat was best wel weer raar. Tsi Tsjang was onze tolk en zij spreekt gelukkig ook Nederlands. Afgesproken op Seoul Station. Ik wilde het cadeau voor Hoya niet aan haar meegeven, dus moesten we eerst op pad naar de studentenwijk op zoek naar GOAL, toen koffie en een broodje en eindelijk een bankje om te eten, maar dat haalde we niet meer. Een klein half uurtje voor tijd stonden we op Seoul Station en gelukkig was Tsi Tsjang daar ook. Gelukkig is Incheon een uur reizen en in die tijd hebben we kennis gemaakt en wat gekletst. Onze komst bij de nonnen was niet aangekondigd en blijkbaar was ons dossier (van M. en mij) niet op locatie, maar elders. Het weeshuis waar wij oorspronkelijk in hebben gezeten is er niet meer en was het niet duidelijk waar de dossiers lagen. In ieder geval kon ze er niet zomaar bij. Veel wijzer ben ik er niet van geworden. Toen weer terug naar Seoul Station. Beetje door straatjes met een markt gebanjerd en overheerlijk watermeloen verschalkt en bij een stalletje pacheon gegeten. In de avond Koreaans gegeten bij de Chinees en naar rivier voor vuurwerk.

Hopelijk kan ik hier in Seoraksan de rust (terug)vinden. Buiten de drukte van Seoul om, misschien heeft het ook met Seoul te maken. De hectiek, zoveel mensen, gezichten. Soort overprikkeling van indrukken met name mensen. Ook het gedoe met de weeshuizen bevorderd niet de coherentie.

Ga beetje puzzelen en bidden dat het morgen droog is en we lekker kunnen lopen…

5 oktober 2008
Vandaag later uit bed, ontbijt, lunch in een van de paleizen (City Hall) en rondgewandeld. Museum voor contemporary art, Latijns-Amerika, rivierbedding (biertje), straatfestival borrel, richting Anguk voor mandu, maar die was al dicht. Bij Koreaan bibimbap gegeten.

7 tot 9 oktober 2008
Vandaag aangekomen in Seoraksan. Het is nat en koud, maar zelfs met zulke weersomstandigheden is te zien dat het een mooie omgeving is.

8 oktober 2008
Na een stevig ontbijt met scrambled egg & bacon rond 10.00 uur vertrokken de bergen in. De dag ervoor hadden we wat proviand ingeslagen zoals koekjes, crackertjes, zoute chips en gerookte amandelen. De zon scheen en de weg was in één woord adembenemend. De herfstkleuren straalden uitbundig en de weg was te gek met trappetjes, watervallen en na elke hoek weer opnieuw een geweldig mooi uitzicht, beschenen door een fijn zonnetje. We zouden die dag een cirkeltje lopen en hadden nog de mogelijkheid om op ongeveer 1/3 van de weg te beslissen een nog groter rondje te maken. Dat laatste werd het niet want was al een paar uur dood aan het gaan van het stijgen. Uiteraard elke weer te niet gedaan door een grandioos uitzicht. Rond een uur of 16.30 begon het ons te dagen dat we nog wel hard moesten doorlopen, maar dat alsmaar stijgen ging mij niet goed af. De mist was inmiddels opkomen zetten en we kwamen steeds minder mensen tegen. Uiteindelijk was Annemarike zo wijs, op het moment dat we het laatste stuk zouden moeten doen wat zeker 4 uur zou duren, te zeggen dat we naar een hermitage terug zouden lopen. Deze hermitage was 1,4 km en inmiddels was het 18.30 uur en donker aan het worden. Dat uur was de langste van de hele dag. De hermitage lag beneden en door het bos was de maan slecht te zien. Een uur gestrompeld en uitglijdend, totdat (bijna op het laatste stuk) Annemarike het licht op haar camera aandeed. Zo konden we gelukkig weer wat zien. De weg naar de hermitage was bemoedigend door het gezang en de muziek. Toen we daar uiteindelijk aankwamen (rond een uur of 19.30) kregen we na een tijdje wachten een slaapplaats toegewezen in een vrouwenvertrek in een soort voormalig tempelcomplexje. Gelukkig hadden ze ook nog wat zeewiersoep, rijst en een prutje van courgette met komkommer uiteraard aangemaakt met sesam en gochuangsaus. Na ons een beetje te hebben gewassen (mijn gezicht was super zout) bij een groot waterbassins zijn we gaan slapen (20.15 uur!). Om even voor 3.30 uur ’s nachts werden we wakker door getik (wekker?) en gezang en vertrokken heel wat vrouwen (gebed? ontbijt?). Wij zijn nog in slaapgevallen en rond 6.15 uur was ik wakker. Ontbeten met een meloentje en koekje en toen op weg. Toen ik wakker werd dacht ik niet nog een trap te kunnen beklimmen, maar gaandeweg ging het beter. Boven op de berg verder ontbeten met gerookte amandelen. Nadat we ongeveer 15 min gelopen hadden kreeg Annemarike van een Guus Hiddinkfan uit Busan een rijstbal met kidney- en zwart bonen, makreel en kimchi en mochten we ook soju (wijselijk afslagen!). Nog een ‘koppi’ toe en we waren helemaal klaar. De tocht was geweldig mooi en het weer nog mooier. Onderweg nog meer eten aangeboden gekregen, dus werden wij ook steeds blijer en verdween het idee dat we ook een nacht in het bos hadden kunnen doorbrengen als de spreekwoordelijke ‘sneeuw voor zon’. De tocht was echt geweldig. Uiteindelijk kwamen we rond 14.30 uur weer in het hotel waar we moesten uitleggen dat we nog een nachtje wilde blijven. Lekker gedoucht en op balkon zitten keuvelen. Zo een pilsje kopen en lekker eten. Nu moet ik poepen!

9 oktober 2008
Wat je moet doen om een uitzichtje te hebben… Ik zit nu lekker op ons balkonnetje met groene knieën. Het groen komt van een crèmetje tegen kneuzingen, blauwe plekken enz.

Afgelopen 2 dagen op Ulleung-do geweest: eindelijk. Na Seoraksan, waar we na de middag kaarten hadden gekocht en snel een hapje hadden gegeten (snel, doordat ze gingen sluiten) op tijd naar bed om de dag erna om 6.30 uur op te staan en de bus te pakken naar… (ff vergeten hoe de plek ook alweer heet). Daar de kaarten gepost en voorzien van postzegels en met de bus naar Donghae.

Toen hebben we een komisch taxirondje gemaakt en moeten de taxichauffeurs zich een schompes hebben gelachen. We hadden onze rugzakken afgedaan en achtergelaten op het station. Met de taxi naar de informatiebalie in het centrum gereden, waar de mevrouw natuurlijk geen Engels sprak, maar ze was wel zo slim om een collega te bellen die wel Engels sprak. Volgens deze collega zou er boot naar Ulleung-do gaan. Met een briefje in de hand met de taxi terug naar het station. De rugzakken opgehaald en met de taxi naar de ferryterminal. Daar was alles uitgestorven en werd het duidelijk dat er geen boot meer zou gaan. Toen weer met een taxi naar een hotel in de stad. Dit keer werd het het Picasso hotel. Een westerse stijl hotel met internet en een massagedouche welke een beetje aangekalkt was. De middag een beetje rondgehangen in de stad. Hoog boven in een gebouw ‘koffie’ gedronken en een broodje gegeten in een parkje. We hebben daar uiteraard heel lekker gegeten (per ongeluk een geweldig restaurant gevonden). Een grote schaal met allerlei paddenstoelen en groenten, een soort stoofpotje. Voor het eerst die avond soju gedronken en op tijd gaan slapen. De dag erna vroeg op om op tijd voor de boot te zijn. Annemarike voelde zich niet lekker en mede met haar nog wat passagiers die kotsend op een hevig schommelende boot zaten.

11 oktober 2008 t/m 13 oktober 2008
Tegen 12.00 uur kwamen we aan en werden overspoeld door oudere vrouwen die ons mee wilden naar een minbak. We hebben een tijd in de haven gezeten en hebben toen een taxi genomen naar Jeodong Ri, een dorpje ernaast. Vol vertrouwen naar de leukste minbak gelopen, waar niemand bleek te zijn. Na wat heen en weer te hebben gelopen en de buurvrouw van de sauna erbij te hebben gehaald bleek het vol te zijn. De vrouw was zo lief ons mee te nemen naar een andere, maar alles bleek vol. Uiteindelijk na een aantal pogingen vonden we toch nog een slaapplaats in het Kaiserhotel. Na installatie een stuk gaan lopen in de richting van een uitkijkpost wat een vreemd tochtje werd.

Het schrijven lukt voor geen meter en misschien moet ik ook het niet meer proberen. Misschien is het beter met steekwoorden te werken en thuis er over te schrijven. Ulleung-do: eten, meisje afhaal Engels, verse noedels, jongen Amerikaan Pohang. Bus rond eiland, Nari bassin, yak tocht over eiland, eten in Dodong Ri, taxirit terug met 3 volwassen mannen. Vroeg thuis, biertje met vette discussies. Inpakken, ferryterminal rugzakken, tochtje langs kust naar vuurtoren. Daarvoor had Annemarike ontbijtje gehaald en veel bekijks van oudere mannen. Met boot een rustige tocht naar Pohang.

Bij aankomst met de boot was het donker en rond 18.15 uur. Met de taxi met een chauffeur met geföhnd haar op zoek naar S-motel. Dit zou een motel moeten zijn vlak bij het treinstation. Hoogste bedrag aan een taxi uitgegeven (ongeveer 60.000 Won) en eindelijk zette hij ons af bij S-motel. Bij de ferry was het al twijfelachtig of hij het wist en ook het telefoonnummer in de Lonely Planet bleek niet goed te zijn. We kwamen uit (bleek) in een oord met allerlei love motels. We zijn er een aantal afgelopen en bekeken (helaas geen foto’s van genomen door de verrassing: ronddraaiende bedden en een badkuip op oer-kitscherige pootjes). Beland in een simpel, goedkoop yogwan, maar goed genoeg voor een nacht.

Tenslotte geëindigd in een café waar we veel bier en te veel gefrituurde kip hebben gegeten ook discussie/gesprek over ‘onze vriendschap’.

14 oktober 2008
Volgende dag met KTX doorgereisd naar Busan. Bij het treinstation lagen beide genoemde accommodaties. Nog één iets verder in de stad bekeken om naar de 1e terug te gaan, wat een fijne plek bleek te zijn. ’s Middags de was gedaan en wat gekeuteld in het hotel. ’s Avonds wezen eten in een klein tentje waar we een soort stoofpot kregen met wat groente en varkensbotstukken en stukken vet, wat stukken pasta bleek te zijn. Daar was ook een markt en een grote supermarkt. Lekker komkommer, tomaat en yoghurtjes gekocht zodat we de volgende dag een fijn ontbijt hadden.

Wasje Busan

15 oktober 2008
Bij de tempel Beomosa een lekkere baguette gegeten. De tempel was drukbezocht met biddende (voornamelijk) vrouwelijke gelovigen.

Daarna via de noordpoort een half rondje gemaakt op de geumjong (of zoiets) muur. Een mooie wandeling die mijn knieën niet konden waarderen. Mooie uitkijkjes op Busan en waar je ook de uitgestrektheid goed kon zien.

Bij de zuidpoort wilden we naar een tempel beschreven in de Lonely Planet. De beschrijving is knudde maar twee heren met een borrel op waren zo aardig om ons voor te gaan. En met een bloedgang gingen we naar beneden. Daarna moesten we een steile, betonnen weg omhoog, waar ik al puffend aankwam bij de mooiste en meest bijzondere tempel die ik ooit heb gezien: Seokbulsa. Helaas was het bijna 18.00 uur en mochten we van de vrouwelijke monnik heel even kijken, maar van de knorrige monnik (ook een vrouw) moesten we uiteindelijk toch weg via een kleine deur omdat er nog een stel aan kwam puffen.

16 oktober 2008
De volgende dag naar een stinkende vismarkt geweest, wat helemaal niet zo bleek te stinken, maar wel ongelooflijk was qua hoeveelheid en diversiteit aan zeeleven en een giga bedrijvigheid van mensen en levende dieren. Mijn ogen uitgekeken.

Daarna opnieuw naar de tempel gegaan. Ditmaal met de metro en daarna een taxi. Rond een uur of 16.00 waren we weer in de tempel om op ons gemak rond te kijken en foto’s te nemen. En zelfs de 2e keer was het bijzonder ervaring. Daarna omhoog geklommen naar de muur om uiteindelijk weer met een bloedgang af te dwalen met een meneer die de weg wist naar de kabelbaan. Ook dat was een mooi ritje: al die lichtjes van Busan.

Beneden op zoek naar de grootste ‘oncheon’ van Azië volgens de Lonely Planet.

Ook een bijzondere ervaring: Een heel groot bad met allemaal blote vrouwen. Sauna’s en kruiden (druiven en thee/kruiden bad) en hoekjes om jezelf schoon te poetsen, wat de vrouwen met een zeker fanatisme deden.

Rond 21.30 uur weggegaan en onderweg een snack gekocht, wat gerommeld en geïnternet en toen lekker geslapen om vanmorgen wakker te worden voor wat blijkt alweer een fijne warme dag. Volgens de voorspelling blijft het goed weer ergens tussen de 25-30 °C.

17 oktober 2008
Vrijdag waren we vanuit Busan in Daegu aangekomen waarna we in het Amore hotel naast het station een plekkie vonden. Eentje met internet op de kamer, kan me niet meer zo voor de geest halen hoe de rest eruitzag. We hadden een kamer aan de straatkant en volgens mij waren de toetsen goor en ‘steeg’ de computer op.

In de middag naar het centrum van Daegu met een missie: zoeken naar een goede wegenkaart van de omgeving. We zijn de stad in- en uitgelopen, want eerst moesten we op zoek naar brood en iets erop voor de lunch. Dit in een parkje opgegeten. Toeristeninformatie mevrouw die uiterst vriendelijk, maar toch dringend verzocht ‘you go now’. Kyobo boekhandel en warenhuizen afgelopen en uiteindelijk een Kyobo kaart gevonden. Gestruind tussen de medicinale en rice cake street. ’s Avonds eten in Italiaans restaurant: Aardige bediening, redelijke pasta à la ‘Koreana’.

18 oktober 2008
De volgende dag auto opgehaald en naar Haeinsa gereden: een dorp gebaseerd op dit complex. Zoektocht naar een redelijke yogwan en uiteindelijk er één gevonden. Haeinsa vond ik een grote poppenkast en de bibliotheek vond ik niet zo indrukwekkend als dat ik had verwacht. In de tempel was ook de mogelijkheid voor een tempelstay. Yogwan was viezig en de dekens roken naar zweet en (oude) lichaamsgeur.

Wel een lekker restaurant gevonden, wat er lekker en mooi verzorgd uitzag. Die dag daar zowel geluncht als gedineerd.

Beland in een soort love hotel met internet. De eigenaar toonde ons op de 1e etage de kamer waarna we op de hoogste (6e) eindigde die net iets minder was, minder fris, minder douche enz.. Het was een vreemd oord (Pungsan) het leek bijna uitgestorven en op zoek naar een biertje kwamen we terecht in een koffiebar, waar ze alleen maar koffie en thee hadden en hoogstwaarschijnlijk de dames ook nog andere gunsten verleenden. Na uit beleefdheid een kopje thee te hebben gedronken liepen we de verlaten straat in waar het donker was en alle winkels en restaurantjes uitgestorven leken. Totdat we bij een restaurant kwamen, waar heel het dorp bleek te zitten om te eten. Blijkbaar was het ‘gogi-land’ en zo zaten we een paar minuten later aan de bulgogi in een pannetje. 

19 oktober 2008
’s Morgens naar een folk village in Hahoe gegaan, wat tot onze beider verrassing heel mooi was. We waren zo vroeg en ook weer op tijd weg voor de horde ’toeristen’ het dorp zou overnemen.

De weg naar Hahoe, ongeveer 90 km hebben daar we een dag over gedaan en dat was leuk. Veel gestopt om te kijken, foto’s te nemen en te ontdekken hoe rijst groeit en bloeit. Dat laatste is niet het geval. Heel relaxed en een goede manier om eens goed te kijken. Op zoek naar een toilet belandden we bij een tankstation waar we gelijk een noodlesoepje kochten, waarna meteen werd voorzien in allerlei bijgerechten zoals chapchae, kimchi, appel, tomaat en rijstcake.

20 oktober 2008
Aangekomen in Palgongsan National Park, net boven Daegu waar een tempel staat en een grote stenen Boeddha. Het oord bleek uitgestorven nadat we in het drukstbezochte hotel hadden ingecheckt en terug de heuvel zijn afgelopen om te eten. In het drukstbezochte (er zat 1 stel) en het leukst uitziende restaurant hebben we een soort bulgogi gegeten (pan op vuur) met ditmaal veel paddenstoelen en een beetje ‘gogi’ in tegenstelling tot gisteren waar we heel veel ‘gogi’ kregen.

21 oktober 2008
In de trein op weg naar het laatste stuk van onze reis: terug naar Seoul. KTX doet een kleine 2 uur over het traject Daegu naar Seoul. Om 13.00 uur ontmoeten we Gi Young en zij gaat met ons mee als tolk naar KSS waar we een afspraak hebben om 14.00 uur. Ik was vanmorgen om 6.30 uur al klaarwakker en begon mijn hoofd te malen, terwijl de wekker een uur later stond en we een heerlijk bed hadden. Zojuist een lekkere cappuccino met banaan en kimbap gegeten. Vanmorgen dus 7.30 uur uit bed gekomen om snel alles in te pakken en om 8.30 uur in de auto te zitten naar de autoverhuur in Daegu op loopafstand van het Dongdaegu station. Aldaar moesten we een tijdje wachten, want er moest druk getelefoneerd worden naar de politie om te checken of we geen bekeuring hadden gekregen. Wat moeilijk kan want de gemiddelde snelheid was 60 km per uur waar we ons ook strikt aangehouden hebben.

Nadat we met Gi Young naar KSS waren geweest gingen we rond 16.00 uur op pad op zoek naar een slaapplaats. Heel Seoul bleek volgeboekt te zijn en waren zelfs de tophotels volgeboekt. We slapen nu vlak bij het metrostation een redelijk hotel. Niet te luxueus, maar de bedden liggen goed, we hebben airco, koelkastje en een badkamer. En alles ziet en ruikt redelijk schoon voor 70.000 won per nacht wat heel redelijk is. Nog drie nachten en dan gaan we weer terug. Het lijkt zoveel langer geleden.

Ook al blijft het een bijzonder land en zou ik nog veel langer moeten blijven om het nog beter te ontdekken en doorgronden. Het is ook weer fijn om naar huis te gaan.

Vanmorgen naar GOAL geweest en Annemarike vroeg nog gekscherend of ik klaar was voor emoties. Bij GOAL aangekomen even geklets met Hoya en toen vertelde Gi Young dat ze nog wat gevonden had in de vertaling van KSS. In het kort gezegd stond er dat ik op M. paste en dat M. bij mij bleef… Slik, tranen kwamen uiteraard en nog steeds voel ik prikken als ik hieraan denk.

Daarna geluncht (een soort kibbeling maar veel lekkerder en een Japans Undonsoepje) veel te veel maar wel lekker. Toen met z’n drieën naar Incheon en wat Gu’s en de politie afgelopen. De laatste Gu was ontzettend aardig en behulpzaam, maar uiteindelijk is daar weinig uitgekomen… Op mijn naam was geen persoon aangetroffen die geregistreerd heeft gestaan in Incheon. Daarnaast bleek in het landelijk bestand 800 Choe Huyn Mi’s te bestaan. Uiteindelijk niet zoveel als ik ervan uitga dat minstens 1 daarvan ik ben!

Ik moet dit laten bezinken om ook te kunnen bepalen wat ik hiermee moet of kan doen. In ieder geval lijkt het er verdacht veel op dat M. en ik zussen zijn en dat we zo’n Y-test moeten laten doen.

22 oktober 2008
Ongeveer 8.00 uur, was natuurlijk om 7.30 uur al op, want dat is het ritme geweest van de afgelopen drie weken…

Gisteren naar KSS geweest, wat niet meer zo schokkend was, maar wel weer nieuwe inzichten of misschien beter gezegd: nieuwe mogelijkheden geeft. Het hele adoptie verhaal blijkt in ieder geval niet zo vast te liggen als wat ik 35 jaar heb geloofd.

Vandaag hoop ik meer te ontdekken of misschien nog wel meer te ontzenuwen. We gaan vandaag weer terug naar Incheon en langs het district kantoor (Jung-Gu) waar we destijds naar toe zijn gebracht en degenen die ons hebben aangemeld bij het weeshuis. Daarna nog langs het politiebureau in de hoop dat zij wellicht nog enig straaltje licht kunnen werpen wat betreft mijn naam.

Blijkbaar is het heel goed mogelijk dat M. mijn zus is. Dit alleen doordat het ‘woord’ handmatig op dossier is gezet. Ook blijkt dat we niet op 10 december, maar op 3 januari zijn ‘overhandigd’ aan het weeshuis? Verder is op 12 januari besloten dat we ter adoptie zijn afgestaan. Hiermee concluderend dat na negen dagen besloten was dat we een ‘lost case’ waren. Mijn naam, mocht ik echt zo bijdehand zijn geweest, zou best wel eens mijn naam geweest kunnen zijn..

23 oktober 2008
Rustig dagje. Koffiegedronken. Afgesproken met Gi Young en naar een klein eilandje waar je fietsen kan huren. Die dag regende het en alhoewel de voorspelling was dat het zou stoppen aan het eind van de ochtend zag het niet goed uit en hebben we het huren van een fiets en een fietstocht maken langs de Hanrivier overgeslagen en zijn gaan lopen. Uiteindelijk zijn we met Gi Young meegegaan en hebben een kopje thee bij haar gedronken. Later zijn we doorgegaan naar Jongno 3 (bij de metro) en een cafeetje gevonden. Uiteindelijk hebben we die avond alleen in die tent gezeten en gedronken met groente en gochuangsausje. Bijna een pakje sigaretten erbij gerookt en nog een afzakkertje in ons hotel genomen

De volgende dag een beetje katerig wezen shoppen in Insadong. Kadootjes gekocht voor de kindjes en wat toeristische prullaria. ’s Avonds om 18.00 uur afgesproken met Annemarike die naar museum voor hedendaagse kunst ging. In eerste instantie was het wennen om alleen op stap te gaan, maar het was een hele fijne relaxte middag. Rustig en voor het eerst kon ik voelen hoe het is om anoniem te zijn: Eén van hen gewoon de dingen doen, blijven staan om te kijken en ergens in te gaan zonder die speciale aandacht.

’s Avonds beland in een toeristen ‘tempel-stay-achtige restaurant‘ vegetarisch met optreden van dansende vrouwen en trommelaars. Mooie entourage, eten minder sinds Haeinsa. Daarna naar huis gegaan, ingepakt en nog een pilsje gedronken. En vanmorgen dus rustig op weg naar het vliegtuig. Het duurde bijna één uur en drie kwartier van de metro naar internationale vliegveld in Incheon. Daar aangekomen regende het. De afgelopen dagen waren ook al koud in Seoul.

Nog ruim 10 uur te gaan en dan zie ik weer mijn lekkertjes, helemaal fijn en pas nu besef ik welk groot onderdeel ze zijn van mijn leven!

Dank aan Hoya en Gi Young, destijds vrijwilligsters bij GOAL voor al hun hulp voor, tijdens en na de reis.