Lente 1998

Jaaroverzicht

In de wereld
Bij een aardbeving van 6,1 in Noord-Afghanistan komen meer dan 5000 mensen om. Een kleine drie maanden later volgt een tweede waarbij nog eens 5000 mensen om het leven komen.

Zware bommen ontploffen bij de Amerikaanse ambassades in Kenia en Tanzania. Hierbij komen meer dan 224 mensen om het leven.

Een massale betoging tegen president Soeharto in Indonesië leidt tot een bloederige confrontatie waarbij zes demonstranten worden doodgeschoten door de politie.

In India voert het land op 11 en 13 mei atoomproeven uit.

Nederland
첫 번째 Kok 내각이 종료됩니다. 8월 3일에는 Wim Kok이 이끄는 PvdA, VVD 및 D66으로 구성된 두 번째 보라색 캐비닛이 설치됩니다.

Een grote toestroom van asielzoekers naar Nederland, wat leidt tot maatschappelijke discussies.

Ook wordt de wet op partnerregistratie (feitelijke samenwoonstelsels) ingevoerd, wat een belangrijke stap is in de erkenning van niet-huwelijkse partners.

Weer
네덜란드는 유난히 습한 한 해를 보냈습니다. 예를 들어 Noordoostpolder에서는 폭우로 인해 홍수가 발생합니다.

Technologie
1998년은 인터넷과 소비자 기술의 발전에 있어서 중요한 해였습니다. 인터넷 검색 엔진 회사 Google은 Larry Page와 Sergey Brin이 설립했습니다. 이는 정보 처리의 새로운 시대의 시작을 의미합니다.

Furby가 출시되어 크리스마스 선물로 큰 인기를 얻은 최초의 성공적인 "홈 로봇" 중 하나로 간주됩니다.

올해는 IT 부문의 기술 혁신에 대한 관심이 높아지면서 새로운 시장의 출현과 '신경제'의 급속한 성장이 특징입니다. 비록 코드 조각에서 직접적으로 언급되지는 않았지만, 올해는 Internet Explorer에 대응하여 Mozilla 브라우저의 첫 번째 버전이 개발에 들어가고 Windows 98이 출시되는 해이기도 합니다.

Muziek
Celine Dion wint de wereldwijde aandacht met My Heart Will Go On uit de film Titanic, dat de nummer 1-hit van het jaar wordt. In Nederland is Niet Of Nooit Geweest van Acda en De Munnik een grote hit. Ook BLØF breekt door met Liefs uit Londen.

Film
De films Titanic en Armageddon zijn in dit jaar populair en ook Mulan verschijnt voor het eerst en wordt een groot succes.

Sport
Naast het WK in Frankrijk is het Nederlands elftal ook internationaal succesvol op andere sporten. Het WK blijft echter het sportieve hoogtepunt voor het land.

Bronnen: Wikipedia, KNMI en NOS

Dagboekfragmenten

Woensdag 22 april 1998 15.00 uur?
Hoog in de wolken, waarschijnlijk nog ergens in Frankrijk. Zon schijnt lekker fel op m’n arm en alles lijkt geweldig. Ik hoor Eric ‘Alpes’ roepen door mijn walkman heen en inderdaad zie ik iets hoog en wit. Vlucht van Amsterdam naar Parijs was waardeloos, maar gelukkig heel kort. KLM heeft geen goede indruk achtergelaten.

Zo lekker een droog wit wijntje en wat nootjes. Zoals ik het nu kan bepalen is het erg comfortabel om te vliegen met Philippines Airlines: leuk zakje met tandenborstel en oogklepjes, nootje, drankje (en ik zie nu enorme witte bergen en volgens de kaart (op tv) zitten we ergens boven Zwitserland.

Vanmorgen een paar minuten te laat. Eric wat nerveus, maar uiteindelijk de trein gehaald van 8 uur.

Bij de landing in Parijs kreeg ik een raar gevoel, buiten oren die dichtklappen en een wat wee gevoel was er iets. Ikzelf denk dat ik eindelijk de verklaring heb gevonden voor de groter en kleiner wordende ballen. Tijdens de landing kreeg ik dat gevoel terwijl ik naar buiten keek en de aarde steeds dichterbij zag komen en daardoor ook beter de rondingen zag van de hellingen en alles had een zeer grote aantrekkingskracht. Misschien is dit een klein sleuteltje…

Ergens boven Taiwan zaterdag 25 april 1998: De dag der dagen! (leuke titel)

Begonnen om ongeveer 5.00 uur, op zoek naar Chinezen die tai chiën, maar helaas, waarschijnlijk waren ze er wel maar wij hebben ze niet gezien.

Twee dagen Manilla te omschrijven als warm, warm, druk, lekker eten, warm en de luxe van een Holiday Inn. Vliegtuig zit bijna vol met waarschijnlijk Koreanen, maar soms is de duidelijkheid in ras ook ver te zoeken. In Thailand dachten ze dat ik Thais was, in Filipijnen dat ik Filipijns ben en in Korea waarschijnlijk… Koreaans, maar je weet maar nooit, misschien ben ik daar wel ‘Japonaise’.

Waarschijnlijk nog een uurtje of zoiets en dan… voet aan land na 25 jaar! Een soort thuiskomen, maar dan niet echt…

문화호텔
Moon Hwa yogwan

Zaterdag 25 april 1998
Ongeveer heel veel uren later en heel wat soju’s later (3.00 uur zonder lenzen). Het schrijven zal niet meer zo goed gaan, maar ik moet iets vertellen over deze dag. Heel wat soju’s gedronken, maar hopelijk toch een beetje in staat iets te schrijven, ook al ziet er zo niet uit. We zitten in een yogwan, zoals het waarschijnlijk er ooit uitgezien moet hebben. Veel soju en alles waarvan ik denk dat het enigszins Koreaans is. Gefeliciteerd met mijn 25 jaar… Te veel gedronken, maar het was gezellig. In ieder geval een avond om niet te vergeten. Iedereen denkt namelijk dat ik een Koreaan ben. En dat ben ik ook (een beetje).

열린 사원 문 앞의 풍선
Tempel in Seoul

26 april 1998
Leuke dag, veel gebeurd, veel gezien en veel beleefd.

Vanmorgen vroeg wakker geworden met een verschrikkelijke plakbek, maar gelukkig kon ik nog een aantal uren doorslapen (uiteindelijk pas om ongeveer 12.00 uur wakker geworden). Koffiegedronken en ergens onderweg een rijstrolletje gegeten. Blijkt dat in de wijk waar wij zitten een parade zal worden gehouden om Boeddha’s verjaardag te vieren.

We waren op weg naar een markt, maar dit was erg leuk. Naar het Tourist Office geweest en gevraagd naar 한국사회봉사 (KSS) en de dame (met een knoflooklucht) was zo vriendelijk om gelijk de telefoon ter hand te nemen en alles uit te zoeken. Morgen ga ik dus naar KSS en ben best benieuwd. Toen we uiteindelijk daar weggingen, besloten om niet meer naar de markt te gaan, maar gewoon in de omgeving te blijven voor de parade.

Uiteindelijk nog wel naar Tapkolpark en dat was een belevenis. Mannen (ouderen) die inderdaad wilden kletsen. Adoptie begrepen ze, maar ze vonden zeker dat ik moest trouwen met een Koreaan. Breeding lijkt belangrijk.

Tapkolpark

Daarna de parade en dat was een parade, ongelooflijk lang allemaal ter ere van Boeddha en ontzettend vriendelijk. Mijn reisgenoten werden beschouwd als de anderen, vriendelijk kregen zij ballonnen en buiginkjes. En in eerste instantie was dat wel raar, omdat ik me nog steeds een buitenstaander voel, maar ik blijk opeens toch een van hen te zijn. Ook al is het duidelijk dat het niet zo is door de taal. Dat is heel duidelijk en af en toe ook heel vervelend als ik opnieuw moet zeggen: I do not understand you, you speak English? Het blijft een mengelmoes.

행렬
Parade Seoul

Daarna in een restaurant beland waar tot groot plezier van de aanwezigen we Bulgogi hebben gegeten. Een avond die niet te vergeten is. Mede omdat ik ook eigenlijk ook als één van hen werd beschouwd.

27 april1998
Vanavond nog een soju zitten drinken en ik weet dat ik nog veel of misschien meer hetgeen ik heb verteld hier zou moeten opschrijven. Dat alles heel raar aanvoelt of beter gezegd dat ik continu probeer erbuiten te staan, omdat ik bang ben dat ik van alles zou voelen als ik er middenin zou staan. Heel soms komt even dat gevoel naar buiten en eigenlijk schrik ik ervan, want het is pure boosheid, boos op de Koreanen dat zij mij dit hebben aangedaan, dat ik ben weggedaan. Alles lijkt zo goed te gaan met iedereen en alles. Allerlei generaties die lijken het naar hun zin te hebben. En ik zit hier met indrukken waarvan ik niet weet wat ik er mee moet. Een groot gedeelte heeft te maken met mij persoonlijk en een groot gedeelte puur als zijnde een toerist.

Morgen om 10.00 uur een afspraak in Incheon bij die chagrijnige nonnetjes. Benieuwd wat daar uitkomt. Ga proberen te slapen en misschien droom ik vanavond wel iets.

바다의 별
Star of the Sea Babies Home

28 april 1998
Ergens tussen Seoul en Taebaek in de trein. Vandaag een zeer lange dag. Vanmorgen om 7.15 uur opgestaan om in Incheon te komen. Na een rit met de metro en bus uiteindelijk bij de Sea of the Stars gekomen. Mr Chang liet ons alles zien beginnend bij de babykamer. Tenslotte nam een zuster het over en zij liet de rest van de kinderen zien. Er zaten er veel vooral kinderen tussen de 2 en 5 jaar en het leek bijna op een uitverkoop. Het gaf geen goed gevoel om die kindjes te zien.

빨랫줄
Waslijn in Star of the Sea

Ook al was in vergelijking met KSS alles goed verzorgd en bijgehouden. Veel vrouwen die zich bezig hielden met de kindertjes. De zuster vertelde dat ze probeerden de kinderen onder te brengen bij Koreaanse gezinnen, maar dat er zeker nog kinderen worden geadopteerd. Toen we uiteindelijk weg wilden gaan naar een andere zuster, die trouwens riep dat ik er zo gelukkig uitzag, nam de non een run en kwam terug met een waaier. Vervolgens kwam de begeleidende zuster op het idee om ons weg te brengen met de auto van het tehuis.

공원 입구
Ingang Liberty park

Het bleek dat ik was gevonden in het nu genaamd Liberty park (voorheen bekend als Mankukpark), dus daar wilde ik een kijkje nemen. Uiteindelijk werden we meegenomen naar het monument van MC Arthur van de landing van Amerikanen in 1952 tijdens de Koreaanse oorlog. Vervolgens gingen we naar het park wat uiteraard ook een soort memorial was en omgeven door een horde kleine kindertjes in het geel. Ik probeerde de memorials (gebouwd in 1982) weg te denken en een idee te vormen van hoe het 25 jaar geleden zou zijn geweest, maar met de andere zusters leiding kreeg ik geen tijd. Natuurlijk moesten we ook eten, wat we al menig keer hadden afgeslagen. Uiteindelijk nabij de overtocht naar een eiland (die belegerd was door de Amerikanen) belanden we in een soort Mac maar zonder de efficiëntie. Uiteindelijk zette ze ons onder toeziend oog af (we kregen de tickets enz.) en zwaaide ze ons uit. Dit alles deed me denken aan de verhalen van anderen die hun ouders hadden gevonden en in eenzelfde situatie belanden het meegetrokken van hot naar her zonder dat er werd gevraagd of je dit wel wil. Aan de andere kant is het in sommige situaties fijn om onder de behulpzame en daadkrachtige leiding van de Koreanen naar de plaats van bestemming te worden gebracht. Nog een uur en dan arriveren we in Taebaek. Hopelijk vinden we snel een yogwan en kunnen we slapen, want al met al was dit een zware dag.

School klasjes bij monument in Liberty Park

30 april 1998
Het vinden van een yogwan was nog niet zo eenvoudig, maar zodra we uitstapten maakten we gelijk kennis met Park Gab Sun en haar zoontje. Al kwebbelend met een minimaal aantal Engelse woorden bracht ze ons uiteindelijk naar een yogwan (in onze ogen zeer prijzig, maar ook luxe). Ze heeft ons letterlijk de stad doorgetrokken want de eerste aantal yogwans waren vol. Uiteindelijk de volgende dag haalde ze ons om 10.00 uur op en gingen we naar een traditioneel Koreaanse huis. Daar gekomen verschenen twee personen die binnenstapten alsof ze kennissen waren, wat later niet zo bleek te zijn. Vervolgens betaalde ze ons eten (een uitgebreide maaltijd) en dhr. Kim zou ons naar een andere yogwan brengen en een rondleiding door een grot geven. De hele dag zijn we in touw geweest, want voordat dat gebeurde moesten we ook mee met Park Gab Sun’s huis en daarna als de wieder weerga naar de yogwan om onze spullen op te halen. Na de tour van de heer Kim door de grotten, nodigde hij ons uit voor een etentje, Koreaanse stijl in een klein huisje op palen met getinte glazen, die je in de zomer open kunt zetten en met ondol systeem. De boiled chicken was een geweldig smakelijk gerecht. Tijdens het eten hebben we natuurlijk over alles en nog wat gesproken. Hij vertelde onder andere dat hij ooit een oproep heeft gezien waarvan hij moest huilen. Hij heeft plannen om in september/oktober naar Nederland te komen en hebben we hem uitgenodigd vooral te bellen.

접시가 있는 테이블
Eten met dhr Kim

1 mei weggegaan naar Ullungdo (eiland langs oostkust) via Donghae. Daar aangekomen waren we te laat voor de ferry. Hotel gepakt even buiten in Mukho. American breakfast 10.000 won! Wel nog even aan het strand geweest. De volgende morgen vrolijk taxi’s gebeld en zij hebben ons naar de ferry gebracht. Daar aangekomen moesten we meer dan 20.000 won betalen. Ook al was de dag ervoor dezelfde rit naar hotel 42.00 won. Onredelijk groot verschil. Uiteindelijk hebben we de hoteleigenaar laten bellen door een van de taxichauffeurs en zijn we tot een mooie overeenkomst gekomen. Toen kwam Nel erachter dat wegens het slechte weer de ferry pas maandag zou varen. Inmiddels waren de taxichauffeurs vertrokken, dus werd het lopen naar het treinstation.

Aldaar hebben we de trein gepakt naar Gyeongju. Een stad met authentieke gebouwen etc. etc. De gebouwen waren ver te zoeken, maar het gebied was inderdaad vol met bezienswaardigheden. Drie dagen gebleven.

Zondag 3 mei verjaardag van Boeddha gevierd in tempel van Bulguksa en dat was speciaal. Duizenden lantaarns waren aangestoken. Heel het complex was verlicht en de mensen liepen in twee cirkels om wat pilaren en uiteindelijk het complex uit.

4 mei met de bus naar Busan -> Gyeongju -> Mokpo om daar één nachtje te slapen en 5 mei de ferry naar Hong-do, liggend in een natuurpark.

Klein eiland niet echt geweldig mooi, weinig te doen niet meer dan van het ene kleine dorpje naar het andere te lopen over de heuvelruggen. Bijzonder uitzicht mede door de mist die er de hele dag al hing. Ook hier zijn duikende vissersvrouwen.

8 mei op weg naar Daejon om daar drie nachten te blijven. Twee parken te pakken om uiteindelijk maandag weer naar Seoul te gaan, wat te shoppen om donderdag terug te vliegen naar de Filipijnen.

De laatste dagen in Daejeon verbleven we in een (duistere) yogwan, die wel dagelijks werd schoongemaakt. Daar aangekomen hebben we eerst buiten gezeten bij een supermarkt (met redelijk Engelssprekende verkopers) en daarna gelegenheid gezocht waar we kalbi konden eten en dat was lekker. De volgende dag vroeg opgestaan om de bus naar Daedusan park te nemen om 10.35 uur en dat was bijzonder. Eerst met een lift naar boven en vervolgens een spectaculaire wandeling naar de top met een giga steile trap en wat loopbruggen enz. Bij de top aangekomen stonden al heel wat Koreanen te gillen en luidruchtig te eten. De afdaling was mooi met diverse plateaus waar je een geweldig uitzicht had, ongelukkig kwamen we aan de andere kant van het park uit waardoor we ongeveer twee uur over de busreizen hebben gedaan en ook nog eens op het verkeerde busstation uitkwamen waardoor we uiteindelijk pas laat terugkwamen. In een of andere snackbar-achtige zaak wat gegeten wat niet echt noemenswaardig was om vervolgens in bad te gaan liggen.

Daedusan park

De dag erna zouden we naar Sognison Nationale Park enigszins met de bedoeling om het rustig aan te doen want iedereen voelde wel wat. Gelukkig zat er een tempel bij met een 50 meter hoge boeddha. Het complex was mooi, weids en sommige gedeelten nog echt authentiek.

Daarna zouden we een halve kilometer verder lopen waar de beslissing zou vallen wie wat waar en hoe ver. Die beslissing is nooit afgesproken en we zijn allemaal door blijven lopen. Nog net niet tot de hoogste top, maar er net 25 meter onder. Was een zware klim met alleen maar trappen. Op dit moment zou ik er niet aan moeten denken, want volgens mij zou ik doodgaan. Maar altijd is er ook weer de beloning van het uitzicht. Geen enkele dag is echt helder geweest en zo ook het uitzicht. Blauw met waas, een aquarel van blauwe bergen. Grandioos. Wat laat en uitgeput kwamen we vervolgens terug. Bij een soort Mac wat gegeten, nog een potje Mad gespeeld om vervolgens te slapen.

Seoul dinsdag, 2 dagen voor take-off en dat is donderdag de 14de dat betekent dat het vandaag de 12de is 10.35 uur in de yogwan van mr. Moon (alweer) en met een halve kater en een kop koffie en de laatste Malboro. Het regent, maar niet de spreekwoordelijke katten en honden, het regent alsof het nooit meer gaat ophouden althans voor vandaag. Gisteren een kleine soju avond. De derde keer en ik moet zeggen dat de kater er eigenlijk (nog) niet is, want ik ben gewoon nog dronken. Iedereen slaapt nog dus het is wel relaxed om nu even te schrijven.

Laatste dagen in Korea vooral doorgebracht met shoppen, bijna alle markten afgegaan (beetje overdreven) en allerlei warenhuizen en shopgebieden afgelopen. De keus was groot en moeilijk, vooral gezien de hoeveelheid (grootte en gewicht) die enorm is.

De volgende dag ben ik nog snel met Mar wat gochujang en een grote tas wezen kopen zodat we alle inkopen naar Nederland kunnen laten verschepen omdat we doorreizen naar de Filipijnen.

Foto’s zijn gemaakt door Eric Ragett

Dankzij Arierang was het mogelijk deze reis te plannen.